- اصول فرزند پروری
- اصل همدلی کردن با فرزندان
- محترم شمردن کودک و نوجوان، احترام به حقوق و شخصیت او، پذیرش او، عشق ورزیدن وتوجه به نیاز های او از مهم ترین اصول فرزند پروری است. کودک و نوجوان را باید همانطور که هست، پذیرفت. فرزند شما باید بداند که چه درسخوان باشدو چه نباشد، چه زیبا باشد و چه زشت، چه دختر باشد و چه پسر، نزد پدر و مادر پذیرفته شده و مورد احترام است. پذیرش کودک و نوجوان یعنی گرمی و صمیمیت که مادر و پدر برای پذیرفتن و قبول کردن فرزند از خود ابراز می کنند. یکی از راه هایی که به مادران و پدران در برقراری رابطه مطلوب و موثر با فرزندان کمک بسیاری می کند و توانایی فرزند پروری آنان را برای پذیرش و درک فرزندان افزایش می دهد، مهارت همدلی کردن است. در واقع همدلی کردن یعنی توانایی پذیرش و درک احساسات کودک و نیازهای او که یکی از مهارت های فرزند پروری مهم قلمداد می شود و جلوه ای بسیار زیبا از برقراری رابطه انسانی با فرزندان به شمار می رود.
- موانع همدلی کردن با فرزندان
- گاهی برخی از والدین در برقراری ارتباط با فرزندان، رفتار ها و اعمالی انجام می دهند که مانع همدلی کردن با آنان می شود. از جله مهم ترین این موانع می توان به موارد زیر اشاره داشت:
- 1-برچسب زدن، 2 -قضاوت و پیش داوری کردن، 3 -انتقاد کردن، 4 -سرزنش کردن، 5 -بحث و جدل کردن،6 -مسائل فرزند را خیلی بزرگ قلمداد کردن ، 7 -تهدید کردن، 8 -مسائل فرزند را خیلی کوچک و کم اهمیت شمردن
- چند توصیه مهم به مادران و پدران برای همدلی کردن بهتر با فرزندان
- 1- هنگام همدلی کردن با فرزندتان، فعاالنه به سخنان او گوش بدهید2-هنگام همدلی کردن با فرزندتان، قبل از هر کاری سعی کنیدخودتان را به جای او قرار دهید و از زوایای نگاه او به مسائل بنگرید3-از خودتان بپرسید که اگر من به جای فرزندم بودم و در شرایط او قرار داشتم، چه احساسی داشتم؟ 4-این باور را درون خود تقویت کنید که فرزندان ما قرار نیست دقیقا عین ما باشند، فرزندان ما همچون همه انسان ها ، موجوداتی ارزشمندند و این حق را دارند که افکار و احساسات متفاوت از ما داشته باشند. 5-فرزندان را بدون قید و شرط بپذیریدو دوست داشته باشید6 -مسأله ای که برای فرزندتان ایجاد شده است، بیش از حد بزرگ و حل نشدنی جلوه ندهید. 7 -هنگام همدلی کردن با فرزندتان، از مقایسه کردن او بپرهیزید8 -هنگام همدلی کردن فرزندتان، او را مقصر ندانید و سرزنش و پیش داوری نکنید.
- سخن پایانی:
- وقتی با کودک در مقام همدلی ، پذیرش و احترام به او حرف می زنیم و محبت می کنیم ، او احساس ارزشمند بودن و مورد توجه واقع شدن می کند . اگر بین فرزندان و والدین همدلی حاکم باشد، فرزندان از والدین بهتر اطاعت می کنند. نخسین کسانی که باید درس همدلی را به فرزندان بیاموزند، مادر و پدر می باشند و تا خودِ آنان این درس را عمل و در رفتار و کردار خویش به فرزندان نیاموزند و در غم ها و شادی ها با آنان همدلی نکنند، نباید انتظار آن را داشته باشند که به هنگام دشواری و رنج ها یا حتی در زمان خوشی ها، فرزندانشان با آنان همدلی کنند. به بیان دیگر، نباید انتظار داشت که فرزندان درس نیاموخته را به والدین خود پس بدهند و عرضه بدارند. بدون شک والدینی با فرزندان خود همدلی می کنند نقشی مؤثر در پیشگیری از بروز خشونت و رشد فرزندان ایفا م یکنند و نکته مهم تر اینکه کودکان نه تنها باید دریافت کنندۀ همدلی باشند، بلکه الزم است یاد بگیرندکه چگونه با دیگران همدلی کنند. چنانچه کودکان یاد نگیرند با دیگران همدلی کنند، این احتمال وجود دارد که در معرض خودخواهی و خودمحوری قرار گیرند.
- تنظیم:حسن محسنی-دکتری تخصصی فلسفه تعلیم وتربیت .مشاور و مدرس آموزش خانواده-09130952374-وبلاگ:www.isfhm.blogfa.com
تاريخ : جمعه بیست و نهم فروردین ۱۴۰۴ | 17:28 | نویسنده : حسن محسنی |
.: Weblog Themes By Pichak :.