عالم و اديب فرزانه، دانشمند و منجم عالي قدر حضرت آيت الله حاج شيخ عباس علي اديب حبيبآبادي فرزند محمد جعفر، در سوم جمادي الاول سال 1274 در شهر حبيبآباد برخوار ديده به جهان گشود. تحصيلات ابتدايي، مقدمات و ادبيات عرب را در زادگاه خود نزد معلمان و اساتيد مختلف، خصوصا استاد ادبيات و تاريخ اسلام عالم عامل محقق و فاضل كامل و مورخ جامع علامه ميرزا محمد علي معلم حبيبآبادي گذراند. ايشان در سن 22 سالگي جهت تكميل تحصيلات به حوزه علميه اصفهان كه در آن زمان از مهمترين و بزرگترين حوزههاي علميه بود وارد شدند و از محضر اساتيد بزرگواري چون حضرات آيات عظام آقايان شيخ علي يزدي، سيد احمد اصفهاني، آيت الله ميرزا يحيي بيدآبادي، آيت الله سيد محمد نجف آبادي، حاج سيد محمد صادقي يزد آبادي، شيخ محمدرضا نجفي، ملا حسين فشاركي، ملا عبدالكريم گزي و شيخ محمد كريم خراساني طلب فيض نمودند. در حدود سن 40 سالگي درجه اجتهاد ايشان توسط حضرت آيت الله شيخ محمدرضا نجفي اصفهاني و آيت الله سيد محمد نجف آبادي تأييد شد و پس از تشرف به نجف اشرف توسط حضرت آيت الله العظمي سيد ابوالحسن اصفهاني تنفيذ گرديد. ايشان تدريس در حوزه علميه اصفهان را از سال 1345 در مدرسه كاسب گران اصفهان شروع نمودند و به تدريج گسترش يافت به نحوي كه پس از مدتي جلسات درس خارج ايشان يكي از گسترده ترين جلسات بود. آيت الله اديب در مدارس كاسب گران، ذوالفقار، نيم آورد، صدر، چهارباغ، ناصريه و مدرسه جده بزرگ حدود هفتاد سال از سطح تا درس خارج منطق حكمت و … را تدريس نمودند. حضرت آيت الله اديب علاوه بر تسلط كامل بر فقه و اصول در مسائل حكمت و فلسفه، فيلسوف و حكيمي صاحب نظر و در رياضيات خصوصا مثلثات و لگاريتم و هيأت مسلط بود. همچنين تسلط ايشان بر نجوم و مباحث با علاقه مندان در اين زمينه زبان زد خاص و عام بود. ايشان طبع شعر قابل توجهي داشتند و اشعار بسياري به زبان فارسي و عربي همراه با 12 جتد كتاب از يادگارهاي بر جاي مانده است. اين عالم زاهد سر انجام در روز پنج شنبه دوم ذي الحجه 1412 هجري قمري برابر با چهاردهم خرداد 1371 هجري شمسي به ملكوت اعلي پيوستند و جامعه روحانيت و طالبان علم و انديشه را از فقدانشان متأثر نموددند و در جوار آرامگاه عبد صالح خدا صاحب بن عباد به خاك سپرده شدند.خدايش رحمت كند و با آل عترت و عصمت محشورش گرداند.
.: Weblog Themes By Pichak :.